[พากย์เสียง] หักเหลี่ยมลูกเลี้ยงทรพี

ฉันเลี้ยงดูเด็กชายกําพร้าสี่คนมาเสมือนลูกในไส้ มอบทั้งบ้าน เงินทอง คอนเนคชัน และอํานาจในการบริหารแผนกหลักสี่แผนกของลีดส์กรุ๊ป มานานกว่าสิบเจ็ดปี ฉันเคยเชื่อมาตลอดว่าพวกเขารักและเอ็นดูเอเลน่า ลูกสาวแท้ๆ ของฉันเหมือนน้องสาวแท้ๆ จนกระทั่งวันหนึ่ง เอเลน่าโทรหาฉันจากห้องน้ําที่โรงเรียนด้วยความหวาดกลัวว่า “แม่ ช่วยหนูด้วย” เมื่อฉันไปถึง ชุดนักเรียนของเธอขาดวิ่นและร่างกายเต็มไปด้วยรอยฟกช้ํา ลูกชายทั้งสี่คนของฉันได้ยินเสียงกรีดร้องของเธอชัดเจน แต่พวกเขากลับนิ่งเฉย ยืนเฝ้าอยู่หน้าห้องเพื่อปกป้องซาบริน่าเพียงเพราะมองว่าเอเลน่าเป็นคนเอาแต่ใจและมีทุกอย่างมากเกินไป ต่างจากซาบริน่าที่มีน้อยกว่า พวกเขาจึงถือวิสาสะสั่งสอนเธอด้วยการยึดของรัก ไม่ว่าจะเป็นชุดเดรส บ้านพักริมทะเลสาบที่เตรียมไว้เป็นของขวัญวันเกิดอายุครบสิบแปดปี หรือแม้แต่สตูดิโอส่วนตัว รวมถึงขโมยผลงานธุรกิจที่เอเลน่าทุ่มเทสร้างมานานหกเดือนไปใส่ชื่อซาบริน่าแทน พอเอเลน่าทวงคืน พวกเขากลับตราหน้าว่าเธอเห็นแก่ตัวโดยอ้างว่า “เธอมีทุกอย่างอยู่แล้ว” และ “ซาบริน่าต้องการมันมากกว่า” วินาทีนั้นเองที่ฉันตระหนักได้ว่าเด็กชายที่ฉันเคยชุบเลี้ยงไม่ได้มองเอเลน่าเป็นน้องสาวอีกต่อไป พวกเขามองว่ามรดกของเธอคือสิ่งที่ตนมีสิทธิ์จะจัดการ และในเวลาไม่นาน พวกเขาก็หันมาเล่นงานฉันด้วยการบุกห้องประชุมเพื่อยึดอํานาจควบคุมบริษัท กองทุนทรัสต์ และทุกสิ่งที่ฉันสร้างมา พวกเขาหลงระเริงว่าลีดส์กรุ๊ปยิ่งใหญ่ได้เพราะฝีมือพวกเขา และมองว่าฉันเป็นเพียงหญิงชราที่หมดความสําคัญ โดยหารู้ไม่ว่าเมื่อสิบเจ็ดปีก่อน ฉันยอมทิ้งอาณาจักรอาชญากรรม เพื่อสร้างชีวิตปกติให้ลูกสาว และลีดส์กรุ๊ปเป็นเพียงธุรกิจที่ถูกกฎหมายเพียงส่วนเดียวในอาณาจักรที่พวกเขาไม่เคยรู้จัก อํานาจที่พวกเขาภาคภูมิใจนักหนา แท้จริงแล้วฉันเป็นคนหยิบยื่นให้ทั้งสิ้น ในเมื่อลูกๆ ของฉันเลือกที่จะสอนให้เอเลน่าเรียนรู้ว่าไม่มีสิ่งใดที่เป็นของเธอเพียงเพราะสายเลือด ก็ถึงเวลาที่ฉันต้องจัดการเรื่องนี้ด้วยวิธีของฉัน